ΦΤΙΑΞΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΛΑΔΙ
Mailing list

Δώστε μας το e-mail σας και μείνετε ενήμεροι...

Είσοδος μελών

English  
13/11/2018 08:41

ΦΤΙΑΞΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΛΑΔΙ


Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να γράψω και εγώ για τα προτερήματα του ελαιολάδου σαν τρόφιμο.

Οι παππούδες μας το εκτιμούσαν κι ας μην ήξεραν όσα σήμερα η επιστήμη ξέρει για το ελαιόλαδο.

Ενδεικτικά μόνο αναφέρω ότι σε περιοχές που καταναλώνουν πολύ λάδι, έχει διαπιστωθεί ότι είναι πολύ μειωμένο το ποσοστό καρδιαγγειακών νοσημάτων. Αν συνδυαστεί μάλιστα με περιορισμό στο ελάχιστο λιπαρών τροφίμων, αύξηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών, αποφυγή της παχυσαρκίας, του καπνίσματος και της ακινησίας, όχι μόνο δεν θα μας ξέρει ο γιατρός της συνοικίας μας, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ζήσουμε πολλά χρόνια με υγεία.

Στις ΗΠΑ αναπτύσσονται δοκιμαστικές καλλιέργειες, για να μειώσουν τις απώλειες συναλλάγματος από τις εισαγωγές που κάνουν κυρίως από τις Μεσογειακές χώρες. Προηγήθηκαν συστηματικές και μακρόχρονες έρευνες στα Πανεπιστήμιά τους και με βάση τα αποτελέσματα το συστήνουν ανεπιφύλακτα στους πολίτες τους σαν απαραίτητο τρόφιμο για όλες τις ηλικίες.

Είναι απαραίτητο να φτιάχνει ο καθένας το δικό του λάδι; Όχι βέβαια. Λάδι υπάρχει στην αγορά, καλής ποιότητας (αν προσέχουμε τι αγοράζουμε) και σε καλές τιμές. Ακόμα και λάδι από ελεγχόμενες βιολογικές καλλιέργειες μπορεί να βρει όποιος ενδιαφέρεται, αρκετά πιο ακριβό βέβαια.

Δεν είναι όμως ακατόρθωτο, όπως νόμιζα κι εγώ.

Τι χρειάζεται;

  • 1. Να έχεις 1 ή 2 ή 3..... δέντρα ελιάς. Συνήθως οι περισσότεροι από εμάς έχουν στην αυλή τους ή στο οικόπεδό τους.
  • 2. Να τα περιποιηθείς (σκάλισμα, κόπρισμα, πότισμα, κλάδεμα και καταπολέμηση του δάκου).
  • 3. Να μαζέψεις τις ελιές όταν είναι ώριμες.
  • 4. Να τις μεταφέρεις στο ελαιοτριβείο.

Θα μου πείτε τώρα, με δυο τρία δέντρα θα κάνω λάδι; Ναι αν τα περιποιείσαι θα σου δώσουν αρκετό καρπό. Η περιποίηση απαιτεί τόσο λίγο χρόνο, που δεν στέκει η δικαιολογία δεν προλαβαίνω. Που και που ένα σκάλισμα γύρω από τον κορμό να αναπνέουν οι ρίζες, να απορροφά το νερό της βροχής ή του ποτίσματος. Λίγη κοπριά για να αποφεύγουμε τα λιπάσματα.

Όσον αφορά τις ασθένειες τώρα πρέπει να αποφύγουμε τα πολλά φυτοφάρμακα. Να κάνουμε το δικό μας λαδάκι αλλά να μην έχει δηλητήρια. Για παράδειγμα, όταν εμφανίζεται το «μπαμπάκι» την άνοιξη στα λουλούδια της ελιάς, αντί για φάρμακο ψεκάστε τα με νερό με το λάστιχο από τη βρύση. Είναι πολύ αποτελεσματικός τρόπος και οικολογικός. Αν δείτε ότι επανεμφανίζεται, ξαναδοκιμάστε. Ο δάκος όμως δεν αστειεύεται. Με δυο τρία το πολύ ραντίσματα του καρπού καταπολεμείται σε ικανοποιητικό βαθμό. Ένα τον Ιούλιο όταν έχει δέσει καλά ο καρπός, ένα το Σεπτέμβριο κι άλλο ένα αν δούμε ότι υπάρχουν ελιές με σημάδια. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να αποφύγουμε το ράντισμα με μικροσυσκευές που μαζεύουν το δάκο και τα έντομα. Ρωτήστε ένα γεωπόνο ή κάποιον στα μαγαζιά που πουλούν φυτά και φυτοφάρμακα.

Όταν ο περισσότερος καρπός έχει ωριμάσει, πρέπει να προγραμματίσουμε ένα Σαββατοκύριακο να τον μαζέψουμε. Καλό είναι το δέντρο να μην «ξυλίζεται» αν θέλουμε κάθε χρόνο τον καρπό του. Το μάζεμα με το χέρι θέλει υπομονή αλλά είναι το καλύτερο. Χρησιμοποιήστε και τα ειδικά χτένια. Αν έχουμε απλώσει και ελαιόπανα κάτω από το δέντρο, ε τότε το μάζεμα είναι παιχνίδι.

Θα διερωτηθείτε πάλι, μα θα πάω στο ελαιοτριβείο με δυο τρία τσουβαλάκια που θα μαζέψω; Το ελαιοτριβείο δέχεται μια ελάχιστη ποσότητα κάθε φορά, που συνήθως είναι 250 κιλά ελιές και παραδίνει 40-45 λίτρα λάδι, έχοντας κιόλας κρατήσει μια ποσότητα σαν αμοιβή. Αν συνεννοηθούμε με ένα δυο γείτονες με ένα φίλο ή με ένα συγγενή δεν είναι δύσκολο να συγκεντρώσουμε αυτή την ποσότητα και να μοιράσουμε μετά το λάδι, το δικό μας λάδι!

Όταν πάρουμε το λάδι και μας ικανοποιούν τα χαρακτηριστικά του, χρώμα, γεύση, άρωμα, ε τότε ας καλέσουμε φίλους και συγγενείς να κάνουμε τη «γιορτή του λαδιού». Όχι με ψητά κρέατα και σούβλες, μα με λαδερά και σαλάτες. Κάθε φορά που κάνουμε ένα τραπέζι σε συγγενείς ή φίλους προτιμάμε τα κρέατα. Ε πώς να το κάνουμε, μας έχει μείνει σαν ένδειξη πλούτου.

Ευκαιρία να δείξουμε τον πλούτο της υγιεινής διατροφής, τον πλούτο της μεσογειακής και παραδοσιακής ελληνικής διατροφής χωρίς κρέατα. Μια φορά το χρόνο, με τραπέζι που θα έχει φασολάκια φρέσκα ή μελιτζάνες ή μπάμιες ή μπριάμι ή γεμιστά (χωρίς κιμά) ή σπανακόρυζο ή λαχανόρυζο ή φασόλια ξερά ή φάβα ή φακές ή ρεβίθια ή......... , με σαλάτες εποχής και ελιές κάθε λογής.

Σε ένα τέτοιο τραπέζι το μόνο ποτό που ταιριάζει βέβαια είναι το κρασί. Θα έχουμε το δικό μας λάδι και δεν θα έχουμε το δικό μας κρασί;

Εντάξει για το κρασί θα τα πούμε άλλη φορά.

Τώρα προσέξτε τις ελιές, περιποιηθείτε τις και θα σας ανταμείψουν. Προσέξτε όμως γιατί σε πολλές περιπτώσεις η υπερβολική περιποίηση βλάπτει. Για παράδειγμα καλό κάνει το ασβέστωμα του κορμού, για να μην ανεβαίνουν έντομα από το έδαφος και να μη φωλιάζουν σε σχισμάδες του κορμού, αλλά το «σοβάντισμα» κάνει κακό, δεν επιτρέπει την αναπνοή και επιταχύνει την γήρανση του κορμού. Ασβέστωμα λοιπόν με αραιό διάλυμα κι ύστερα από καιρό άλλο ένα χέρι.



  


active³ 4.7 · © 2000 - 2013 IPS Ltd · Όροι χρήσης